Referencja

Niedrogie zmiany dały bezpieczeństwo w wioskach w Ugandzie

Marzy mi się, aby cała dzielnica miała takie wodociągi, abyśmy mogli uznać je za bezpieczne.

Kigongo Mathias, Buikwe District Chairman, Uganda

Ugandyjskie wioski rybackie położone wzdłuż jeziora Wiktorii nie miały łatwego dostępu do zdrowej wody. Zbiornik jest zanieczyszczony odpadami przemysłowymi i po spożyciu powoduje poważne lub śmiertelne choroby przenoszone przez wodę. W 2015 r. Rząd Islandii sfinansował czteroletni projekt dotyczący wody, warunków sanitarnych i zdrowia (WASH), aby pomóc temu obszarowi.

Islandia współpracowała z lokalnym samorządem okręgu Buikwe, organizacją pozarządową Water Mission Uganda i firmą Grundfos, dostawcą rozwiązań. W ramach jednej z części projektu zespół wykonał odwierty w celu zapewnienia bezpieczeństwa dla wód gruntowych i zainstalował rurociągi zasilane energią słoneczną wraz z wodnymi bankomatami Grundfos AQtap w 39 wsiach, obejmujących około 45 000 ludzi. Dzięki temu wspólnemu wysiłkowi, po prawie dwóch latach, liczba zachorowań związanych z chorobami przenoszonymi przez wodę stale spada.

W wiosce Bugoba liczba zachorowań na biegunkę we wszystkich grupach wiekowych zmniejszyła się o 45% w latach 2017-2019. Wśród dzieci poniżej 5 roku życia drastycznie zmniejszyła się ona o 65%. Dodatkowo wiejskie komitety wodne przejmują obsługę wodociągów. Opłaty za wodę przeznaczane są na eksploatację i konserwację, aby zapewnić zrównoważoną, długoterminową eksploatację.

Sytuacja

Wioska Bugoba (pop. 10,000) leży w dolinie w dystrykcie Buikwe, na zboczach góry nad Jeziorem Wiktorii w Ugandzie. Podróż samochodem z miasta Jinja do Bugoba zajmuje około godziny jadąc przez czerwoną ziemię i uprawy trzciny cukrowej i manioku. Jezioro znajduje się na dnie długiego, pochyłego zbocza - około pół godziny spacerem od wioski.

Kiedy Annet Kasukya przybyła do Bugoby, aby poślubić swojego męża rybaka, stała się jedną z wielu kobiet i dziewcząt, które szły ścieżką na zboczu wzgórza, aby napełnić wodą 20-litrowe kanistry. Woda służyła im do gotowania i mycia.

„Na początku myśleliśmy, że woda jest odpowiednia, ponieważ ją spożywaliśmy”, mówi Annet Kasukya. „Kiedy przyszły zachorowania, myśleliśmy że to może przez komary. W społeczności ludzie zawsze byli chorzy. Mój sąsiad zmarł na bilharzię. Miał opuchnięty brzuch. Nie wiedzieliśmy, że ma to związek z wodą z jeziora. ”

„Dużo zainwestowaliśmy w leczenie naszych dzieci, a nawet nas samych, kiedy zachorowaliśmy” - mówi Annet Kasukya, z Bugoby, jeszcze przed systemem wodociągowym Grundfos Lifelink. „Nie mogliśmy zaoszczędzić żadnych pieniędzy, które pomogłyby nam w naszym codziennym życiu”.

Jej pierworodna córka Hanifa - obecnie sześcioletnia - dostała ciężkiej biegunki. „Wydaliśmy mnóstwo pieniędzy, próbując ją leczyć”, mówi Annet. „Została odwodniona. Prawie odebrało jej to życie ”.

Niektórzy mieszkańcy myśleli, że jeśli zaczerpną wodę z głębszych warstw jeziora, będzie ona czystsza. To pociągało za sobą jeszcze większe niebezpieczeństwa, w tym niebezpieczeństwo utonięcia i spotkania krokodyli. „To jezioro nie było wcale dobre” - mówi.

Była tam studnia, ale droga w dwie strony trwała 2-3 godziny i nie zawsze ta woda była bezpieczna. Inną alternatywą było kupowanie wody od lokalnych dostawców wody. W ciągu dnia sprzedawali wodę w wiosce za 500 szylingów ugandyjskich (0,15 USD) za kanister.

„To było drogie. Nie stać nas było na taki wydatek”, mówi. „Kiedy zachorowaliśmy, zainwestowaliśmy dużo w leczenie naszych dzieci, a nawet nas samych. Nie mogliśmy zaoszczędzić żadnych pieniędzy, które mogłyby nam pomóc w codziennym życiu.

Annet Kasukya, używa swojej karty WaterCard (doładowanej środkami na wodę), aby kupić 20 litrów wody w bankomacie Grundfos AQtap.

"Kiedyś to jezioro było dobrym źródłem wody, ale z czasem rozwój przemysłu i wzrost liczby ludności spowodowały zanieczyszczenie środowiska, wyjaśnia Kigongo Mathias, przewodniczący okręgu Buikwe. „Społeczności nad jeziorami zaczęły obserwować wzrost zachorowań, zgony wśród dzieci, wysokie rachunki za usługi medyczne i zmniejszających się produktywnych godzin pracy. To zapoczątkowało negatywną spiralę ubóstwa i opóźniło przyrost małych dzieci. Nie było to pożądane dla gospodarstw domowych i dla władz. ”

W okolicy nie było żadnej organizacji pozarządowej, a nowopowstała dzielnica Buikwe nie miała środków na wiercenie otworów i przygotowywanie projektów wodnych.

„System wodny działa”, mówi Kigongo Mathias, przewodniczący okręgu Buikwe w Ugandzie. Mówi, że nowy system zaopatrzenia w wodę z bankomatami Grundfos AQtap zapewnił zrównoważone dostawy świeżej wody do wiosek rybackich, takich jak Bugoba. Choroby przenoszone przez wodę stale spadają.

Islandia się angażuje

W 2015 r. Ambasada Islandii - z siedzibą w stolicy Ugandy, Kampali - rozpoczęła badanie potrzeb związanych z uruchomieniem programu dotyczącego wody, urządzeń sanitarnych i higieny (WASH) w Buikwe na wniosek władz.

Maurice Ssebisubi, Senior Programme Officer w ambasadzie, zidentyfikował 39 założonych wiosek wzdłuż linii brzegowej. Stamtąd konsultanci ocenili obszar. „Największym problemem, jaki odkryli, był brak czystej, bezpiecznej, zdrowej wody”, mówi. „Po drugie, nie było urządzeń sanitarnych. Wszystko było otwarte. Społeczności były w naprawdę trudnej sytuacji ”.

Maurice Ssebisubi, starszy urzędnik programowy w ambasadzie Islandii w Ugandzie.

W przypadku instalacji wodnych, zespół z Islandii zaczął badać różne opcje na rynku. „Chcieliśmy czegoś, co w rzeczywistości da nam wartość, przy jednoczesnym zapewnieniu, mieszkańcom wody.

Zespół odwiedził kilka różnych systemów wodociągowych. Każdy miał swoje specyficzne wyzwania. A potem, jeśli pompa zepsuje się na tydzień, ktoś po prostu przyjdzie i ją zabierze”- mówi.

W innych projektach woda płynęłaby przez sześć miesięcy, a potem kran byłby suchy... Jeden system w północnych wsiach wykorzystywał model zarządzania społecznością, ale mieszkańcy mieli problemy z zarządzaniem dochodami. „Nie chcieliśmy popełniać tych samych błędów”, mówi.

Rozwiązanie: System wodny Grundfos LIFELINK

Wszystko się zmieniło, gdy zespół Maurice'a odwiedził zasilany energią słoneczną „wodny bankomat” w Kikonda pod Buikwe. „Przyjrzeliśmy się i zauważyliśmy, że są one używane przez około trzy lata. Za każdym razem, gdy tam wracamy, napotykamy wodę. ”

Organizacja pozarządowa Water Mission Uganda wdrożyła rozwiązanie Lifelink z bankomatami wodnymi w Kikondo. Islandia skonsultowała się z nimi i stwierdziła, że najlepszym rozwiązaniem będzie połączenie nowych instalacji wodnych ze zautomatyzowanym kioskiem z przedpłaconą zaliczką, takim jak rozwiązanie Grundfos AQtap.

Mieszkańcy wioski napełniają kanistry w jednym z AQtap Grundfos w wiosce Bugoba.

Rząd Islandii już określił potrzebę pobierania niewielkich opłat za wodę w celu zapewnienia środków na eksploatację i utrzymanie instalacji wodnych. Bankomaty wodne Grundfos AQtap oferowały to z systemem przedpłaconych kart płatniczych i systemem zarządzania wodą on-line.

W ten sposób Islandia zaoferowała 6,7 mln USD na czteroletni program WASH, który miał się zakończyć w 2019 roku. Środki zostały przeznaczone na 24 odwierty w 39 wioskach, w których żyje około 45 000 mieszkańców; zasilane energią słoneczną zatapialne pompy Grundfos SP, inwertery RSI; i 107 wodnych bankomatów AQtap napędzanych energią słoneczną we wioskach.. Bugoba była jedną z wiosek. W 2017 roku otrzymała trzy AQtap.

Program WASH dostarczył także urządzenia sanitarne, systemy zbierania wody deszczowej, szkolenia i wiele innych.

Do roku 2020 samorząd rejonowy Buikwe otrzyma pełną własność systemów. „Społeczności muszą mieć możliwość samodzielnego zarządzania systemami”, mówi Unnur Orradóttir Ramette, ambasador Islandii w Ugandzie. „To ekonomiczny system, który w zasadzie nie wymaga konserwacji.”

„Przyczyniamy się do lepszego zdrowia, lepszej edukacji” - mówi Unnur Orradóttir Ramette, ambasador Islandii w Ugandzie i partner w projekcie WASH wykorzystującym systemy wodne Grundfos Lifelink.

Jak to działa?

Po pierwsze, regularnie testujemy wodę ze studni, aby upewnić się, że jest ona bezpieczna. Po chlorowaniu bezpieczna woda pompowana jest do zbiorników za pomocą energii słonecznej. Stamtąd grawitacja rozprowadza wodę rurami do bankomatów wodnych Grundfos AQtap. Bankomaty wodne AQtap znajdują się w centralnej części wsi.

Mieszkańcy wioski mogą zbierać bezpieczną wodę dla swoich gospodarstw domowych i małych firm w punktach poboru wody o każdej porze dnia i nocy za pomocą opłaconych kart wodnych. Kosztuje ona 100 szylingów za 20 litrów wody - to równowartość około 0,03 USD / 20 l.

„Potrzebowaliśmy rozwiązania bezgotówkowego, które zapewniłoby przejrzystość całego systemu”, mówi Unnur Orradóttir Ramette.

Dane z transakcji i operacji są przetwarzane i publikowane online, podobnie jak dane eksploatacyjne pomp. „Przelew pieniędzy w systemie AQtap jest niezwykle łatwy w porównaniu z innymi, jakie dotychczas przeprowadzałem”, mówi Maurice Ssebiubi. „Po drugie, zarządzasz wszystkim on-line. Usuwanie usterek można wykonać online. Nie musimy do nikogo dzwonić ”.

Dyrektor Krajowy Misji Wodnej w Ugandzie, Tom Kisubi, mówi, że zarządzanie finansami systemu zwiększa społeczną trwałość projektu. „Mamy bezgotówkowe transakcje. Nawet w tej chwili ludzie mogą zasilić swoje karty wodne. Ludzie nie muszą trzymać gotówki. To zwiększa odpowiedzialność, zarządzanie finansami, a ostatecznie stabilność całego systemu. ”

Bugoba villagers at one of three Grundfos AQtap water ATMs.

Maurice Ssebisubi dodaje: „Wszystkie pieniądze są gromadzone w dzielnicy, ale ludzie mają karty wodne. Tutaj mamy urzędnika rejonowego z kontem, na które przelewane są pieniądze. Każdy może to zobaczyć. Wszystko jest kierowane do jednej osoby. W poprzednich systemach był on kierowany do różnych komitetów i skarbników, a efekt końcowy był taki, że wszystko się rozpadło. Dzięki AQtap identyfikowalność została znacznie poprawiona. ”

Innym dużym plusem wodomierza AQtap jest jego trwałość. "Przetrwały trzyletnią próbę”, mówi. „Nie było żadnych problemów. Zawsze mówię ludziom: „To są iPhony wody”.

Wynik działania bezpiecznej wody

W wiosce Bugoba, w której AQtaps działają od ponad dwóch lat, Annet Kasukya mówi, że widać różnicę - wszędzie, gdzie nie spojrzysz. „Ta wioska jest taka czysta. Już nie widzimy, jak chory wymiotuje lub ma biegunkę. Ludzie nauczyli się, Dbać o czystość - mówi.

„Sytuacja bardzo się zmieniła, ponieważ teraz mamy świeżą wodę”, kontynuuje. „Woda jest dostępna. Czy to w nocy, czy rano lub w południe. Mogę sobie pozwolić na 100 szylingów. Mogę kupić 20 litrów. To nie jest takie kosztowne. ”

Dodaje, że teraz jej rodzina może zaoszczędzić na lekarstwach i wizytach w przychodni, a jej dzieci mogą chodzić do szkoły. W Bugobie lokalni nauczyciele twierdzą, że liczba dzieci zapisujących się do szkoły prawie się podwoiła po tym, jak mieszkańcy wioski uzyskali dostęp do czystej wody i urządzeń sanitarnych.

Według wstępnych danych ambasady po zaledwie jednym roku w 2018 roku w całym dystrykcie Buikwe wskaźnik zachorowań na choroby przenoszone przez wodę spadł o 7%. Okręg nie posiada jeszcze danych programu WASH 2019 dla wszystkich wiosek rybackich. Ale w Bugobie liczba zachorowań na biegunkę we wszystkich grupach wiekowych zmniejszyła się o 45% w latach 2017-2019. Wśród dzieci poniżej 5 roku życia zmniejszyła się o 65%.

Podczas gdy ambasada Islandii przeprowadzi pełną ocenę projektu, wstępne dane pokazują, że bezpieczny dostęp do wody w regionie wzrósł do około 90% populacji, mówi Maurice Ssebisubi. „Celem jest całkowite wyeliminowanie chorób związanych z biegunką w wioskach do końca 2019 roku”, mówi.

Wraz ze spadkiem wskaźnika chorób przenoszonych przez wodę w Bugobie, więcej miejscowych dzieci może uczęszczać do szkoły.

Zrównoważony system

Przewodniczący, Kigongo Mathias, mówi, że podczas swoich wycieczek po wioskach spędzał dużo czasu, odwiedzając chorych mieszkańców. To zmieniło się dzisiaj. Jest pod wrażeniem wiadomości z lokalnych klinik.

„Nie mają dużo pracy! A jeśli spojrzymy na zapasy lekarstw, to ich konsumpcja zmalała. Dzięki temu rząd oszczędza dużo pieniędzy - mówi.

„To jest moje marzenie”, dodaje. „Aby cała dzielnica miała takie systemy, abyśmy mogli zadeklarować, że ta dzielnica jest bardzo bezpieczna pod względem zaopatrzenia w wodę”.

Ambasador Unnur Orradóttir Ramette mówi, że zrównoważony zakres wykracza poza ten projekt WASH. "Przyczyniamy się do lepszego zdrowia, lepszej edukacji", mówi ambasador. „Przyczyniamy się do realizacji celów zrównoważonego rozwoju - wielu z nich, a w szczególności celu zrównoważonego rozwoju nr 6 dotyczącego bezpiecznej i niedrogiej wody pitnej.”

„Chcemy być w stanie dostarczać bezpieczną, zdrową wodę po przystępnych cenach setkom milionów ludzi na tej Ziemi”, mówi. „Osiągnięcie tego celu wymaga wspólnego wysiłku. Znaleźliśmy rozwiązanie, które działa bardzo dobrze. ”

Inne powiązane referencje

Przeczytaj inne historie od klientów, którzy również skorzystali z rozwiązania Grundfos.

Powiązane zastosowania

Znajdź zastosowania firmy Grundfos związane z tym tematem.

Powiązane produkty

Znajdź produkty Grundfos powiązane z tym tematem.